31 października 2015

Kazanie Księdza Proboszcza Ireneusza Okarmusa – 15 listopad 2015r.

Czytania na piątek, 12 grudnia 2025

Piątek II tygodnia adwentu(Iz 48,17-19)Tak mówi Pan, twój Odkupiciel, Święty Izraela: „Jam jest Pan, twój Bóg, pouczający cię w tym, co pożyteczne, kierujący tobą na drodze, którą kroczysz. O gdybyś zważał na me przykazania, stałby się twój pokój jak rzeka, a sprawiedliwość twoja jak morskie fale. Twoje potomstwo byłoby jak piasek, i jak jego ziarnka twoje latorośle. Nigdy by nie usunięto ani wymazano twego imienia sprzed mego oblicza!”(Ps 1,1-2,3,4.6)REFREN: Dasz światło życia idącym za TobąBłogosławiony człowiek,który nie idzie za radą występnych,nie wchodzi na drogę grzesznikówi nie zasiada w gronie szyderców.Lecz w prawie Pańskim upodobał sobiei rozmyśla nad nim dniem i nocą. On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą,które wydaje owoc w swoim czasie.Liście jego nie więdną,a wszystko, co czyni, jest udane. Co innego grzesznicy:są jak plewa, którą wiatr rozmiata.Albowiem znana jest Panu droga sprawiedliwych,a droga występnych zaginie.AklamacjaPrzyjdzie Pan, Książę pokoju, wyjdźcie mu na spotkanie.(Mt 11,16-19)Jezus powiedział do tłumów: „Z kim mam porównać to pokolenie? Podobne jest ono do przebywających na rynku dzieci, które przymawiają swym rówieśnikom: «Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie zawodzili». Przyszedł bowiem Jan: nie jadł ani nie pił, a oni mówią: «Zły duch go opętał». Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije, a oni mówią: «Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników». A jednak mądrość usprawiedliwiona jest przez swe czyny”. [...]

Rozważanie na piątek, 12 grudnia 2025

„Jeszcze się taki nie urodził, który by każdemu dogodził”. „Jakbyś się w życiu nie ustawił i tak zawsze będziesz do kogoś odwrócony plecami”. Przysłowia i powiedzonka. Czasem zabawne, czasem ironiczne, ale często bardzo prawdziwe. Jesteśmy bardzo różni (oto przykład nieskończonej kreatywności Boga). Lubimy różne rzeczy, mamy różne temperamenty, różni nas emocjonalność. Oczywistości. Jeśli jednak nie przekroczymy samych siebie, to nigdy „nie otworzymy się na innych”, nie będziemy w stanie ich usłyszeć, a już na pewno nie zdołamy dostrzec dobra, które jest w nich. A to powinno chyba być znacznie ważniejsze niż moje „lubię – nie lubię”. Co ciekawe, Bóg próbuje docierać na różne sposoby do ludzi o tak zróżnicowanej wrażliwości. Na jednych lepiej działa kaznodzieją „grzmiący”, na innych „głaszczący”, ale każdy z nich ma przecież stać się jakąś drogą do odkrycia prawdy. Są jednak i tacy, którzy, świadomie bądź nie, wciąż pozostają zamknięci i żadne „reguły gry” ich nie przekonują. A może by tak uznać, że „bycie ponad to” nie ma najmniejszego sensu, bo Pan zaprasza do wielkich spraw w prosty sposób i czeka na naszą decyzję. Gdyby biskup Zummaraga nie chciał gadać z prostym Indianinem, Juanem Diego (bo to nie ten poziom i nie ta „gra”, w której brał udział)... Gdyby Juan Diego nie wszedł w „zbyt wysokie progi” na polecenie „pięknej Pani”… Może nie czcilibyśmy dziś Matki z Guadelupe. W przestrzeni Boga spotykają się różne światy. Nie broń się przed tym tak żarliwie. Szukaj dobra… I pozwól się zaskoczyć. o. Michał Nowak OFM Conv [...]