Duszpasterze

Proboszcz – ks. Ireneusz Okarmus E.c

ur. 1963 Skawina, wyśw. 1988, od 2010, asystent kościelny i redaktor „Gościa Niedzielnego”, dziekan dekanatu

Wikariusz – ks. mgr Piotr Adamarek

W parafii posługuje od 28 sierpnia 2013 roku

Wikariusz – ks. Bartosz Zaborowski

W parafii posługuje od 28 sierpnia 2021 roku

Wikariusz – ks. Adam Janowiak

W parafii posługuje od 26 sierpnia 2025 roku

Marsz Żywych w hołdzie ofiarom Holokaustu i przeciw antysemityzmowi

W tegorocznym marszu uczestniczył między innymi ambasador Stanów Zjednoczonych. [...]

Rozpoczęły się pierwsze od dekad rozmowy Izraela z Libanem

Hezbollah krytykuje negocjacje i atakuje Izrael. [...]

Nowy kandydat rekomendowany na stanowisko prezesa IPN

Dr Mateusz Szpytma, zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, został we wtorek rekomendowany przez Kolegium IPN na prezesa tej instytucji - poinformował Instytut. [...]

Leon XIV do chrześcijan w Annabie: Trwajcie w dziedzictwie św. Augustyna

„Tutaj św. Augustyn miłował swoją owczarnię, z pasją poszukując prawdy i służąc Chrystusowi z żarliwą wiarą. Bądźcie dziedzicami tej tradycji, dając w braterskiej miłości świadectwo o wolności tych, którzy rodzą się z wysoka jako nadzieja zbawienia dla świata” – powiedział papież podczas Mszy św. sprawowanej w Annabie, starożytnej Hipponie, gdzie św. Augustyn był biskupem w latach 395-430. [...]

Watykanista: Trump ignoruje zasady dyplomacji, co potęguje spór z papieżem

Zawsze istniały napięcia między Waszyngtonem a Watykanem, ale tym razem prezydent USA ignoruje zasady dyplomacji, a to sprawia, że jego krytyka Leona XIV jest jeszcze ostrzejsza - ocenił dla PAP brytyjski watykanista Edward Pentin, odnosząc się do sporu dwóch najważniejszych obecnie Amerykanów na temat wojny z Iranem. [...]

Czytania na wtorek, 14 kwietnia 2026

Wtorek drugiego tygodnia okresu Wielkanocnego(Dz 4,32-37)Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy mieli wielką łaskę. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby. Tak Józef, nazwany przez apostołów Barnabas, to znaczy „Syn Pocieszenia”, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.(Ps 93,1.2-5)REFREN: Pan Bóg króluje, pełen majestatu Pan króluje, oblókł się w majestat,Pan odział się w potęgę i nią się przepasał.Tak świat utwierdził,że się nie zachwieje.Twój tron niewzruszony na wieki,Ty od wieków istniejesz, Boże.Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary,Twojemu domowi przystoi świętość,po wszystkie dni, o Panie. Aklamacja (J 3,15)Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.(J 3,7b-15)Jezus powiedział do Nikodema: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”. W odpowiedzi rzekł do Niego Nikodem: „Jakżeż to się może stać?” Odpowiadając na to rzekł mu Jezus: „Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, cośmy widzieli, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co jest ziemskie, a nie wierzycie, to [...]

Rozważanie na wtorek, 14 kwietnia 2026

W rozmowie z Nikodemem Jezus objawia, że do wejścia w rzeczywistość Królestwa Bożego konieczne jest narodzenie się „z góry” (anothen), co oznacza nie tyle biologiczną poprawkę, ile radykalne zrodzenie z Boga poprzez działanie Ducha Świętego. Działanie to cechuje się absolutną wolnością, podobną do wiatru, który wieje tam, gdzie chce. – Duch Święty jest „Suwerenem”, którego nie można uwięzić w ludzkich schematach, a Jego obecność zmienia percepcję człowieka, pozwalając mu widzieć świat oczyma wiary. To, co rodzi się z ciała, pozostaje ciałem, lecz narodziny z Ducha wprowadzają nas w zupełnie nową jakość istnienia, uwalniając od lęku przed śmiercią i czyniąc nas dziećmi samego Boga. Duch Święty jest jak wiatr, który wieje kędy chce, oczyszczając duszę z zeschłych liści pozoru i zrzucając zgniłe owoce grzechów, aby ożywić nasze sparaliżowane wnętrze. Gdy zdumiony Nikodem pyta o sposób, w jaki te nadprzyrodzone narodziny mogą się dokonać, Jezus wskazuje na figurę miedzianego węża, którego Mojżesz wywyższył na pustyni jako lekarstwo na śmierć. Tak jak Izraelici, wpatrując się w ten znak, odzyskiwali życie mimo śmiertelnych ukąszeń, tak wywyższenie Syna Człowieczego na krzyżu staje się dla nas jedynym źródłem ocalenia od duchowej martwoty. Wiara w tej optyce nie jest jedynie teoretyczną wiedzą o istnieniu Boga, lecz przylgnięciem do osoby Chrystusa, które sprawia, że człowiek zaczyna żyć nową jakością istnienia – życiem wiecznym, będącym darem płynącym z intymnej komunii z Bogiem. To wywyższenie Pana na krzyżu, będącym najważniejszą „amboną” Jego nauczania, ukazuje, że droga do nieba nie wiedzie przez własne siłowania, lecz przez uznanie własnej nędzy i pełne [...]